Danışmanlık ta neler olur?

Danışmanlık sürecinin konusu nedir?

Geçmişte bu deneyimi olmayan birini;

Danışmanlık sürecinde neler olur?

Söze nasıl başlamam gerekir?

Psikolog bana neler soracak?

Gittiğimde neyi nasıl anlatırsam psikolog beni daha iyi anlar?

Görüşme içinde neler konuşacağım?

Görüşmede hep ben mi konuşacağım?

Ona neyi ne kadar anlatmam gerekir?

Onunla her şeyi konuşabilir miyim?

Gibi pek çok konu strese sokabilmektedir. Hatta bu durum zaman zaman kişinin destek alma fikrini ertelemesine, kaygı duyuyorsa kaçınmasına neden olabilmektedir. Fakat yukarıda bahsedilen durum; danışmanlık süreçlerinin sadece başında değil, konuşulan konulara göre ortasında ya da sonunda da yaşanabilmektedir. Paylaşılanların getirdiği duygusal ağırlık, danışanları danışmanlarına yakın hissetseler ve sağlıklı bir ilişki kursalar da konu bulmada zorlayabilmektedir. Bulunulan yerde, kişinin özel meselelerinin yanında oda içinde nasıl hissettiğini, orada bulunmaya dair içinden neler geçtiğini de konuşması mümkün ve önemlidir. İlişkiyi derinleştirip güveni inşa edecek yapı taşlarındandır. Bu açıdan danışmanlık sürecinin konusu odada danışman ile karşılıklı otururken olan biten de olabilmektedir.

Bu noktada öneri vermek yerine görüşme odasına gittiğinizde karşınızdaki koltukta oturan kişinin duruşunu aktarmak ilk etapta daha ufuk açıcı olacaktır.‘Danışman’ dediğimiz kişi, kendisinden randevu talep eden danışanlarını neredeyse tamamen önyargısız, onlar hakkında bir fikri olmadan, daha önce hiç duymadığı deneyimleri duyacağı motivasyonuyla beklemektedir. Her başvuru, başvuran kişiler için olduğu kadar uzmanlar için de yeni bir deneyimdir. Başvuran kişi kadar onlar için de süreç belirsizlik içerir ve her belirsiz durum biraz da tekinsizdir.

Aslında her iki taraf bu açıdan bakıldığında eşit şartlara sahiptir. Görüşme odasında eşit başlayan süreç, danışan ve danışman tarafından bu şekilde sürdürülür. Danışanları tarafından aktarılmaya başlanan her şey uzmanlar için aynı öneme sahiptir. Hiçbir olay/deneyim bir diğerinden daha öncelikli ya da önemli değildir. Bu nedenle danışman o anda anlatılan ve sonrasında anlatılacak olan şeylerle ilgili beklentiye sahip olmadan o koltukta oturur. Objektif tutum bu şekilde oluşturulmaktadır.

Beklentisiz ya da başka bir değişle önyargısız olma durumu her görüşmede yinelenir. Bu bakış açısı ve duruşu da kişiyi odada özgür kılar. Konuşmaya ihtiyaç duyduğu aklına gelen her şeyi mümkün olduğunca olduğu gibi aktarabileceğini hissetmek, kişide güven duygusunu uyandırır. Bu noktada konu, ihtiyaç duyulan her şey olabilmektedir.

Bu noktada şunu rahatça diyebiliriz sanırım; kişilerin kendi süreçlerine başlarken kaygı duyabildiği bu tarz konular onlar için çoğunlukla ilk görüşmeye özgüdür, zaman içinde hafifleyebilir. Bir uzman için ise bu belirsizlik daimidir. Çünkü danışmanlık kişiyi dönüştürür, değiştirir. Bu durum bazen o kadar hızla olur ki haftalar içinde danışanın olayları aktarımı, anlatım şekli, bu esnada durduğu nokta değişkenlik gösterebilir. İşte bu esnek durum belirsizliği ve dinamizmi daimi kılar. Uzman danışana göre konumlanır, oraya gelen kişinin duygu ve düşünceleri ise terapistin yansıtmaları ve yorumlarına göre şekillenebilir. Her ilişkide olduğu gibi bu ilişkide de karşılıklılık hakimdir.